Obecnie w leczeniu blizn zaleca się metody skojarzone. Leczenie jest trudne, zwłaszcza w wypadku bliznowców, które ciężko poddają się zmniejszaniu, a usunięte chirurgicznie nawracają, przybierając jeszcze większy rozmiar. Wybór metody leczenia uzależniony jest od szczegółowej oceny klinicznej. W przypadku blizn przerosłych wycięcie chirurgiczne daje niezłe lampy uv zazwyczaj dzięki zmianie stopnia napięcia skóry w zasięgu blizny.

Przeważająca tkanka włóknista formuje nieregularne wiązki włókien kolagenu ułożone w różnych kierunkach. To cecha odróżniająca bliznowce od blizn przerostowych, gdzie włókna kolagenu ułożone są równolegle do długiej osi blizny. Poza tym w keloidach włókna sprężyste ulegają zwyrodnieniu i dochodzi do zaniku przydatków skóry. Naskórek jest prawidłowy lub wykazuje cechy zaniku.Blizny przerosłe, uniesione rumieniowate zmiany występują u 1,5 - 4,5% populacji.

Keloidy powstawać mogą nawet samoistnie, częściej jednak powstają w efekcie większego urazu termicznego, mechanicznego, na skutek oparzeń, zabiegu chirurgicznego czy dermabrazji. Z obecnych badań wynika, że blizny przerosłe występują u 5-15% populacji, częściej u młodych osób, przede wszystkim z ciemnym kolorem skóry, rzadziej u rasy białej, u albinosów - nie notowane. Istotne jest miejsce blizny, przede wszystkim w skórze narażonej na zwiększone napięcie. Perfumy Czarownica lektury ciekawie krzyczy stylistyczne przekonania.